نظر لطف یکی از بازدیدکنندگان این وبلاگ به نام آقای بشیری  باعث شد مطالبی را خدمت دوستان عرض کنم  که ابتدا خواستم در قسمت نظرات این موضوع را درج کنم که منصرف شدم و تصمیم گرفتم پست بعدی راجع به این موضوع باشد. 

حدود سه سال و نیم پیش ما این وبلاگ را نوشتیم ( من و خواهر زاده ام آقای امیر محد جلیلی) انتظار داشتیم با استقبال سیراوندی های عزیز مواجه شود و آنها هم ما را در این امر یاری کنند متاسفانه اینگونه نشد این وبلاگ در بین روستاهای اسدآباد و حتی خود شهر اسدآباد جزو اولین ها بوده و قدمت آن از بسیاری از وبلاگ های این منطقه بیشتر است ولی در طی این مدت نفرات انگشت شماری از روستای سیراوند  ما را مورد لطف نظرات خود قرار داده اند این در حالی است که ما نظرات زیادی از اقصی نقاط ایران داشته ایم علی الخصوص از بین هموطنان ترک زبان از ماکو ارومیه و تبریز گرفته تا قشقایی شیراز و خراسان و غیره

حتی سه سال پیش نویسنده و فعال فرهنگی ارزشمندآذربایجانی جناب آقای سید حیدر بیات مطالب این وبلاگ را در سایت وزین خود (آلما یولو) استفاده کردند و به آن لینک دادند همچنین در سایت ( تورکوک بیز) و دهها سایت دیگر که باعث شد بازدید این وبلاگ به صورت غیر منتظره ای افزایش پیدا کند و هموطنان از نقاط مختلف کشور الخصوص آذربایجان نظرات دلگرم کننده ای ابراز کردند که چند نفر از دوستان بازدید کننده از اطراف همدان  و ساوه به سیراوند آمده بودند که از نزدیک با این روستا آشنا شوند که  این موضوع را در نظراتشان اشاره کرده بودند.

در طی مدتی که از فعالیت این وبلاگ گذشته است با این که آمار بازدید بالاست ولی سیراوندی های محترم از یک نظر خشک و خالی هم دریغ می کنند تا رسد به اینکه مقاله ای یا متنی برای این وبلاگ ارسال کنند تا لااقل بتوانیم مشکلات آن را بازگو کنیم همچنین شوراهای این روستا یا دهدار محترم آن  هیچ واکنشی حتی انتقاد به آن نداشته اندکه انتظار می رفت لااقل این آقایان استقبال می کردند.

هدف ما از ایجاد این وبلاگ اول درج مشکلات عدیده این روستا  و پیگیری مسائل آن بود و دوم آشنا نمودن مردم روستا با هویت و تاریخ وخود  و سوم شناساندن این روستا به مردم ایران    تا شاید هدف اول بتواند باری از دوش این مردم زحمتکش بردارد و صدای آنها را به گوش مسئولین برساند و بتواند ولو اندک حقی را به حقدار برساند

می گویند ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است  امروز فردای همان دیروز است پس بیاییم تلاش کنیم که فردا افسو س امروز را نخوریم انتظار شخص بنده از تمام سیراوندی  های عزیز آنست که مشکلات روستا را برای ما بفرستند تا آن را در معرض دید عموم قرار بدهیم متاسفانه بنده ساکن روستا نیستم و با مشکلات ریز و درشت آن مواجه نیستم ولی کسانی که ساکن این روستا هستند می توانند همکاری کنند و سیراوندی هایی که ساکن تهران و دیگر شهرها هستند در حالی که جمعیتشان چند برابر مردم روستاست ولی هیچ هماهنگی با هم ندارند شاید دشمنی ها و کینه های نسل قدیم در میان نسل جدید هم نهادینه شده که نتوانسته اند در محله هایی که جمعیت قابل ملاحظه ای دارند حتی یک هیئت یا یک مسجد تاسیس کنند شاید فکر می کنند که دیگر از سیراوند مهاجرت کرده اند و احتیاجی نیست که به آن فکر کنند  و این در حالی است که این روستا جزئی از خاطرات  هویت و اصل و نسب آنهاست و نمی توان آن را پاک کرد

سخن آخر اینست که باز منتظر  نظرات پیشنهادات و مطالب و عکسهای شما می مانیم و انتظار  داریم مارا در این امر یاری کنید.

مجید بیاتی

چوخه

چوخه،نوعی پوشاک پشمینه است بدون آستین و بسیار زبر و ضخیم که مردان و جوانان مناطق سرد سیرشمال خراسان درفصول سرد سال برتن می کنند.کشتی پهلوانی چوخه یا به اصطلاح دیگر "کشتی باچوخه" سابقه و پیشینه ای بیش از هزار سال در این خطه دارد که در تمام ایام سال چه در مناسبت های رسمی و غیر رسمی و هرجا که چمن یا خاک نرمی وجود داشته باشد و حتی هنگام جمع آوری محصول در گوشه ای از مزرعه یا به عنوان فراغت، قابل اجرا است .
در شهرهای ترک نشین شمال خراسان همانند اسفراین،قوچان و بجنورد این کشتی از اهمیت و جایگاه ویژه ای برخوردار است. حوادث و رویداد های تاریخی اتفاق افتاده در منطقه شمال خراسان از مردمان این خطه افرادی سلحشور مبارز پرورانده است که مقاومت و ایستادگی درمقابل هجوم اقوام مهاجم از صفات بارز آنان بوده است .
همان طورکه اشاره شد نام کشتی چوخه برگرفته از نوع جنس لباسی است که هنگام کشتی می پوشند این لباس از سه قسمت شلوارک،تن پوش و کمربندی که به کمر می بندند تشکیل می شود. اوج شکوه و عظمت این ورزش سنتی را در خراسان می توان در منطقه چشمه ی زینل خان اسفراین مشاهده کرد که در روز چهاردهم فروردین هر سال تمام علاقه مندان به این ورزش از مناطق شمال خراسان گرد هم می آیند و پهلوانان شرکت کننده از شهرستان قوچان،بجنورد و کلات نادری از جمله کشتی گیران سر شناسی هستند که حضور آنان سطح کیفی مسابقات را بالا می برد . علت شکوه چهاردهم این است که در این روز پهلوانان سال را برای یک سال متوالی انتخاب می کنند و از طرفی پهلوانان نامدار این رشته ورزشی با روحیه جوانمردی به مصاف هم می ورزند. شروع کشتی چوخه همراه با نواختن ساز و دهل و سرنا است . کشتی گیران به نوبت و بر اساس احترام به بزرگترها وارد گود محل کشتی می شوند،ابتدا بوسه بر خاک می زنند، و به هر سیدی که در اطراف گود حضور دارد،سلام می دهند. کشتی گیران بعد از بوسه زدن و سلام دادن رجز خوانی می کنند و به تعبیری حریف را به مبارزه می طلبند  گاهی حریفی وارد میدان نمی شود و برای اینکه به غیرت کشتی گیران حاضر برخورد و از طرفی همراه با شادی و نشاط باشد ، رجز خوان می گوید :    از مشرق تا مغرب به جز سید با همه کشتی می گیرم.
و صلوات می فرستد و چنانچه مراسم در شهرهای قوچان یا مشهد باشد به امام رضا(ع) سلام می دهند.
در این هنگام کشتی گیران حاضر که توان مقابله با کشتی گیر داخل گود را در خود می بینند وارد گود می شوند و ابتدا دو کشتی گیر صورت همدیگر را می بوسند و "سرشاخ" می شوند ، که از ابتدایی ترین فن های خاص این کشتی است. آنها تمام توان خود را بکار می برند تا پشت حریف را به خاک بمالند. در کشتی سنتی چوخه فنون سنتی و مدرن است.  فن  "یام باش" از مشهورترین فن های این کشتی سنتی است که کشتی گیران بایستی تمام حواس خود را جمع کنند تا حریف از این فن استفاده نکند .

مراسم عروسی نیز یکی دیگر از مناسبت هایی است که کشتی چوخه در آن از جایگاه خاصی برخوردار است .به طور کلی کشتی چوخه در تمام عرصه های زندگی مردم شهر های اسفراین و قوچان حضورپررنگ ،دائمی و باشکوه دارد.
هنگام برگزاری این کشتی دو نوازنده سرنا و دهل با نواختن موسیقی حال و هوای خاصی به ورزش کشتی با چوخه می  دهند و وقتی زورآزمایی کشتی گیران به اوج می رسد بر سرعت چوب طبل و سرنا می افزایند، این موسیقی مقامی معروف به کوراوغلی است که با تم های سنگین و رزمی نواخته می شود.
از جمله جوایزی که به قهرمانان کشتی چوخه در عرصه مسابقات چه رسمی و چه غیر رسمی اهدا می کنند عبارت است از قوچ یا میش، یک تخته قالیچه یا پشتی ، یک تخت سفره ، کله قند،پارچه یا پول نقد.در حال حاضر در ایام و مناسبت های خاص مراسم کشتی با چوخه در شهرستان قوچان در امام مرشد، آق امام و ده سیاه دشت و نیز در اسفراین در گود زینعلی خان برگزار می شود و همه ساله هزاران نفر از این رقابت ها دیدن می کنند

كوراش

چنانچه از نوشته هاي چينيان و افسانه هاي آلپاميش بر مي آيد مردم آسياي ميانه از 3500 سال پيش علاقه خاصي به نوعي ورزش داشتند كه گورش يا كوراش  ناميده مي شود موج گروهي و عمومي انجام گورش در اين مردم جنگجو و نظامي كه از طوايف مختلف ترك از قبيل تاتار ازبك قزاق و ...تشكيل شده بودند از سده ششم  آغاز شد

ابن سينا دانشمند بزرگ ترك انجام گورش را توصيه كرده است وي گفته است بهترين راه نگه داشتن بدن انسان و ذهن سالم كوراش مي باشد

امير تيمور سرسلسله گوركانيان و از فاتحان بزرگ تاريخ كسي بود كه آموزش گورش را براي سربازانش اجباري كرده بود و هر سرباز گوركاني بايد گورشچي ماهري بود  

گوراشچي محمود از اسمهايي است كه در ورزش كوراش ازبكستان مانند ستاره اي مي درخشد

كلمه گورش امروزه به معني همان كشتي مي باشد كه با كشتي آزاد امروزه تفاوتهاي اساسي دارد و خشن تر از آن مي باشد و با جودو قرابت دارد خود جودو ورزشي ژاپني است ولي به اذعان خود ژاپني ها مولد آن آسياي مركزي بوده است

امروزه در جوامع مختلف كشتي هاي مختلفي انجام ميگردد در تركيه ياغلي گورش يا كشتي روغني انجام ميگردد كه كشتي گيران بدن خود را قبل از مسابقه چرب ميكنند و مسابقه به صورت سنتي و با صداي ساز و دهل انجلم ميگردد

تاتارها ورزش ملي خود را گوراش مي نامند و بيشتر قهرمانان روسيه را درجهان تاتارها و جوامع ترك در داخل روسيه تحويل مي دهند

در ازبكستان كوراش ناميده مي شود و ورزش رسمي و ملي  ازبكها محسوب مي گردد  اولين بار كاميل يوسف اف در سال 1980 شروع به علمي نمودن تكنيكهاي آن نمود كه اين كار در سال 1991 به پايان رسيد و مصادف شد با استقلال اين كشور از شوروي سابق

در كوراش دو كوراشچي بايد لباسهاي سبز يا آبي بر تن كنند كه اين  رنگها از رنگهاي اصلي پرچم تركها در طول تاريخ مي باشد

اولين مسابقات آن در سال 1998 انجام شد كه يك كوراشچي تركيه اي به مقام قهرماني رسيد

در سال 2000مسابقات آن در آنتالياي تركيه انجام شد  و در سال 2001 مسابقات كوراش زنان انجام شد

امروزه ازبكستان قزاقستان و كشورهاي آسياي ميانه از پايگاههاي اين ورزش محسوب مي گردند

اسلام كريمف ريس جمهور ازبكستان از حاميان اصلي اين ورزش است و آن را ورزش شهامت و شجاعت جسارت  وانصاف و انسان دوستي مي نامد

منابع :

فدراسیون جهانی کوراش

فدراسیون کوراش ازبکستان

فدراسیون جودو و کوراش ایران

هنرهاي رزمي و كشتي در ميان اقوام ترك

سايوكان                                                       SAYOKAN   

سلجوقيان در جنگ با روميان در ملازگرد كه منجر به شكست روم از تركها شد روش جنگي خاصي داشتند لشكر روم از لحاظ تعداد حد اقل سه برابر تركهاي مسلمان بود تركهاي سلجوقي با وجود تعداد كمتر از روميان فاتح ميدان شده و امپراطور روم اسير تركها شد وقتي او را نزد آلب ارسلان بردند خاقان ترك از او پرسيد اگر جنگ به نفع شما تمام مي شد و من اسير روم مي شدم با من چه ميكردي امپراطور روم در جواب گفت بي درنگ تو را مي كشتم اما خان بزرگ ترك امپراطور روم را نكشت و او را آزاد كرد

روشهاي جنگي تركها بر اساس فكر قدرت بدني و هنر شمشير زني و تيراندازي بود كه مانند هلال سربازان رومي را احاطه ميكردند و از دم تيغ ميگذراندند و يا تيرباران ميكردند كه بعد از چند لحظه سبازهاي رومي مثل يك جوجه تيغي مي شدند  اين روح و روش جنگ يادگار آسياي ميانه يا تركستان بود كه سربازان سلجوقي از آن بهره مي جستند

در سال 1961در حوالي مانيسا كودكي به دنيا امد به نام نيهات ييغيت  اين كودك از سنين نوجواني شروع به آموزش كونگ فو شائولين نمود و به زودي به درجاتي در كونگ فو كاراته و كيك بوكسينگ دست يافت

يابگو ( استاد)نيهات ييغيت با تكيه بر اصول جنگي تركها و هنر شمشير ترك يسوكن سبكي را بنيان نهاد كه امروزه در بيش از 100 كشور جهان آموزش داده مي شود

سايوكان هنر رزمي كاملا تركي  مي باشد كه تحسين اساتيد رزمي جهان را برانگيخته است.

سایوکان سيستم دفاع شخصي است و راه دفاع در برابر يك نفر مي باشد.سايوكان آناليز شده امتحان شده و مورد موشكافي قرار گرفته و به عنوان يك شاخه اصلي از هنر هاي رزمي به وسيله اساتيد هنر هاي رزمي فدراسيون جهاني پذيرفته شده است. در اين سيستم اهميت با تكنيكهاي شخصي نيست بلكه با بكار گيري جنبه هاي فكري مي باشد.مهم به نمايش درآوردن تكنيكها نيست بلكه بكارگيري فطري آنهاست كه اهميت دارد. در به كار گيري تكنيكها مي بايست عكس العمل فطري نقش داشته باشد و نبايد شامل جزئيات زياد به خصوصي باشد.
در سايوكان دو برنامه آموزشي وجود دارد:

1) سيستم دفاع شخصي جديد
اين آموزش براي دوره زماني كوتاه 108 ساعت جهت يادگيري استراتژي دفاع شخصي ميباشد در اين دوره كوتاه با وضعيت واقعي روبرو خواهيد شد و در دفاع از خودتان به صورت فيزيكي و فكري موفق خواهيد شد. اگر شخص داراي قابليت بالاي تكنيكي نباشد اين مانع از بكارگيري استراتژي گوشين سايوكان نخواهد شد در خيابان جائيكه خيلي از سيستمها دچار نقصان ميشوند سايوكان تضمين دفاع شخصي بوده و ميتواند به طور كامل به كار رود.
سايوكان براي كساني كه علاقه مند به هنرهاي رزمي بوده اند ولي تعليم آن را نديده اند و يا نتوانسته اند آن را ياد بگيرند و نياز به مشوق در اين امر را داشته اند ايده آل ميباشد.آن ميتواند توسط افراد با سن متوسط و بالاتر بدون هيچ مشكلي آموزش ديده شود. سيستم حمله يك به يك˛ يك به چند˛ با سلاح و بدون سلاح به كار گرفته و استفاده شود.
برنامه هاي كوهاي ˛ سمپاي˛ كوتو سمپاي برنامه هاي آموزشي هستند و دانشجوياني كه برنامه سمپاي را به اتمام رسانده اند كمربند مشكي دان 1 را دريافت خواهند كرد.

2) سيستم ناك دان
اين در طبقه سيستمهاي فول كنتاكت جهاني مي باشد . در مبارزه هيچ گونه پوشش محافظتي پوشيده نمي شود. در اين سيستم مجددا توانايي فطري جهت پاسخگويي به حمله حريف توسعه مي يابد. حملات حريف بدون به كارگيري سيستمهاي پيچيده جواب داده ميشود با عكس العمل فطري فرونشانده خواهد شد. جزئيات زيادي براي مقابله با حريف وجود ندارد اما كارهاي بخصوصي انجام مي گردد. الان ديگر استفاده از جزئيات زياد تكنيكي موثر نمي باشد

مسابقاتي كه با ساير سيستمها برگزار مي شود شامل: كيوكوشين كاي كان˛ آشي هارا كاي كان˛ سي دو كان˛ شي دو كان˛ان شين كاي كان˛ يوشي كاي كان˛ اوياما(شي گرو اوياما) كاراته،كيك بوكسينگ

سايوكان تلفيقي از تكنيكهاي انفرادي و گروهي دست و پا كه از ورزش هاي مختلف رزمي پيشرفته و فنون مبارزات آماتور و حرفه اي ميباشد سايوكان داراي سيستمهاي مبارزاتي مختلف ميباشد .

1- سايوكان-(لايت كنتاك)
2- سايوكان-(سمي كنتاكت) بدون لوكيك و كليه تكنيكهاي پا از كمربند به بالا
3- سايوكان-(فول كنتاكت ناك اوت)

تبصره1:
آماتور به صورت امتيازي و ناك دان و ناك اوت ميباشد.
حرفه اي سيستم فول كنتاكت بدون امتياز (ناك اوت).
دفاع شخصي بصورت انفرادي . : سلف دفنس (SELF DENSE ) سيستم دفاع شخصي كه شامل درگيريهاي نزديك و پرتابها و همچنين درگيرهاي تن به تن و گروهي كه شامل نمايش انفرادي و دسته جمعي كه حركات كيك بوكسينگ حرفهاي در قسمت مربوط نشان داده ميشود.

4- دفاع شخصي گروهي .
سلا ح هاي سر د . ج: انواع سلاحهاي سدر كه شامل ( WEAPONS FORMS ) : ناچكو، ساي، چوب و شمشير و سانچكو كه مربوط به سبك فوق ميباشد. ( كه داراي تكنيك به صورت انفرادي و دسته جمعي ميباشد )

5- نمايشهاي انفرادي و گروهي

همچنين نوعي سلاح ميخ مانند يوشوريكن  و شمشير پروانه يه پهن كه به راحتي در آستين يا چكمه جاي بگيرد  به صورت دوتايي انجام ميگيرد

سايوكان در ايران توسط استاد عليرضا نبي پور كه از شاگردان يابگو نيهات ييغيت  و نماينده رسمي فدراسيون جهاني سايو كان مي باشد بنيان نهاده شده است

منابع :

فدراسيون جهاني سايوكان

فدراسيون سايوكان تركيه

فدراسيون سايوكان آمريكا

هيئت سايوكان ايران

عزاي مضاعف

مردم سيراوند در مراسم عروسي و شادي همچنين عزا و ختم همبستگي نسبتا خوبي با هم دارند اگر اتفاق ناگواري براي  خانواده اي بيفتد  همه بدون هيچگونه چشمداشتي فارغ از هرگونه تعصب محل يا طايفه اي  كمك مي كنند اين موضوع در مراسم ختم  نمود بيشتري پيدا مي كند  اين اواخر تعدادي از اهالي روستا در حوادث مختلف به رحمت خدا رفتند از جمله مرحومان نورالدين و شيرولي مرادي پسر عمه های عزیزمان که اولی در حادثه رانندگي در اسدآباد و شیرولی هم در فروردین امسال بعد از یک کمای ۴۰ روزه فوت شد و چند نفر از  خانواده مرحوم علي بياتي ازجمله همسرش و دو پسر نازنينش(سهيل و سهراب) و برادر همسرش مرحوم كامران در حادثه رانندگي درغرق آباد ساوه همچنين خود مرحوم  علي كه طاقت دوري از همسر و فرزندانش را نياورد و سكته كرد مرحوم شهيد ميزا مراد بياتي وجوانمرگ خانواده كراني كه از درخت سقوط كرد   و البته تعداد ديگري از خانواده هاي ديگر كه خدا همه را قرين رحمت كند

در اين گونه مراسمات خانواده اي كه عزيز خود را از دست داده است نه تنها غم فوت عزيزش را دارد بلكه نگراني هزينه هنگفت ختم را هم دارد به صورتي كه در اينگونه مراسمها تعداد زيادي حد اقل هزار نفر و بعضي مواقع چند برابر از اين رقم هم شركت  مي كنند و تعداد زيادي هم از شهرهاي دور و نزديك به آن اضافه مي شود اين موضوع هزينه گزافي را براي خانواده داغدار ايجاد مي كند چون  چهار هفته بعد از ختم هم همين مراسم تكرار مي شود چنين هزينه اي براي يك خانواده روستايي كه با مخارج روزمزه خود هم مشكل دارد باعث ميگردد غم فوت  شخص براي خانواده وارد معادلات رياضي شده و با توان 2 محاسبه گردد اگرچه ممكن است ناراحتي فوت شخصي بعد از مدتي كمرنگ تر شده و زندگي خانواده اش تا حدودي به روال عادي باز گردد ولي با چنين هزينه هايي مطمئنا خانواده داغدار تا مدتي كمر راست نخواهد كرد البته اگر اين خانواده در تهران هم فرزندي يا برادري يا فاميل قابل توجهي داشته باشد يك ختم هم در تهران برگزار ميشود( كه جديدا مثل اينكه تصميم گرفته شده ختم يا در روستا يا در تهران برگزار شود) كه اين موضوع جاي خوشحالي دارد .

 شخصي كه نام او را نمي برم مادرش فوت شده بود با قرض و قوله مراسم ختم مادرش را برگزار كرد و نزديك به دوهزار نفر ناهار خوردند .اين بنده خدا كه مبلغي را هم از پدر من قرض كرده بود مي گفت اگر به جاي دوهزار تا كباب كه دادم مردم خوردند بيست بار كباب مي دادم مادرم مي خورد  به اين زودي نمي مرد  كه بعد از چند سال توانست  مبالغي را كه از مردم گرفته بود پس بدهد

حال جا دارد كه بزرگان روستا با هم مشورت كنند و توافق كنند اين رسم پرهزينه را لغو نمايند چون در اين مراسم خانواده متوفي براي حفظ آبرو و در امان ماندن از حرف مردم حتي با قرض گرفتن هم شده مراسم را برگزار مي كنند  بگذریم از اینکه تعدادی توان مالی خوبی دارند و با مشکل مواجه نمی شوند  بهتر است سيراونديها هم از مردم ديگر روستا ها  ياد بگيرند  به عنوان مثال مردم روستاي خاكريز  مراسم ناهار(كه درروستا خير ناميده مي شود)را حذف كرده اند و مراسم بعد از ظهر با پذيرايي خرما و چاي و بعضي مواقع ميوه برگزار مي گردد . در حالي مردم خاكريز ثروتمند تر از مردم بيشتر روستاها از جمله سيراوند هستند  

اين يك همت را مي طلبد كه شخصي  يا خانواده اي سنت شكني كرده و اين رسم را ملغي كند و مراسم ختم بدون ناهار(خير) برگزار گردد آنهم نه از ساعت 9 صبح بلكه  مثل همه جاي ايران  بعد از ظهر

ساغ اولين وار اولين

Yahya Kemal Beyatlı (gerçek adı: Ahmed Agâh) (d. 2 Aralık 1884 - ö. 1 Kasım 1958), Türk şair ve yazardır.

1884 yılında Yenimahalle Üsküp'te dünyaya gelmiştir. Annesinin ismi Nakiye, babasının ise İbrahim Naci'dır. Asıl adı Ahmed Agâh'tır. İlköğrenimini Üsküp'te gördü. İstanbul Vefa Lisesi mezunudur. Başlangıçta Sultan II. Abdülhamit yönetimine karşı muhaliflerin safında yer alarak 1903'de^[1] Paris'e gitti. Fransa'da siyasal bilgiler okurken hocası Albert Sorrel'in etkisinde kaldı ve düşüncelerinde değişmeler oldu.

Fransa'da 9 yıl kaldı. Fransız Edebiyatı'nı ve edebiyatçılarını yakından tanıma imkânı buldu. Onlardan etkilendi. Doğu Dilleri Okulu'na devam ederek Arapça ve Farsça'sını geliştirdi. Divan şiiri üzerinde yoğunlaştı.

1913 yılında İstanbul'a döndü. Darülfünûn'da tarih ve edebiyat dersleri okuttu. Gazete ve dergilerde yazılar yazdı. Lozan Konferansı'na katıldı. 1923'te Urfa Milletvekili seçildi. Çeşitli ülkelerde diplomatik görevler alarak Türkiye'yi temsil etti. Yozgat, Tekirdağ ve İstanbul Milletvekilliği yaptı. Pakistan Büyükelçiliği görevindeyken 1949 'da emekli oldu ve yurda döndü.

Tedavi için Paris'e gitti. Bir yıl sonra 1958'de öldü. Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin en büyük temsilcilerinden birisidir. Edebiyata ilk atıldığı vakitler Bakî'nin bir taklitçisi olarak lanse edilmiştir ama onun sanat dehası daha sonra bu çevrede kendisinin çağında kendine özgü bir şair olduğunu kanıtlamıştır.

Edebiyat tarihi ve edebiyat tarihçileri "Dört Aruzcular" olarak adlandırılanlar içinde Tevfik Fikret, Mehmet Âkif Ersoy ve Ahmet Haşim'in bulunduğu kavram ayrımı içine koymuştur. Şiirlerinde aruz ölçüsünü kullanmış olmasına rağmen tek bir şiiri bu konu da istisna olmuştur: O da, 11'lik hece vezniyle yazdığı Ok şiiridir. Klasik şiirimizin temel özelliklerine bağlı kalarak, kendine özgü bir şair olmuştur.

 

چند وقت پیش به روستا رفته بودم که برای عیادت یکی از بستگان که  حال و روز خوبی نداشت به منزلشان رفتم  وقتی که در منزلشان بودم دیدم با یکی از نوه هایش فارسی حرف میزند اول فکر کردم این بچه از نوه هایی است که در روستا ساکن نیستند و از شهر دیگری آمده است بعد از پرس و جو متوجه شدم که این بچه و خانواده اش ساکن همین روستا هستند. منتها با این طفلک فارسی حرف میزنند آنهم چه فارسی!!! البته بیشتر شبیه لری بود یا فارسی چنار شیخ

  چند جمله ای با کودک ترکی حرف زدم دیدم کاملا مسلط است(البته خوششان نیامد من با او ترکی حرف زدم)  گفتم چرا با او ترکی حرف نمی زنید  جوابی نگرفتم فقط به همدیگر نگاه کردند و چیزی نگفتند بچه شلوغ میکرد که این فرد سالخورده فامیل که می خواست ثابت کند او هم فارسی بلد است گفت (اولا بیرو دیه) یعنی ""پسر برو دیگه"" کلمه اولا یا اولان را ترکها ی اسدآباد بیشتر در اول جمله استفاده می کنند که همان مخفف اوغلان است بعد ادامه داد بیرو او شاووره وردار چند تا قوز بیار میمان داریم(یعنی برو اون چوب را بردار و چند تا گردو بچین میهمان داریم) (شاوور چوب بلندی است که با آن گردو میچینند  قوز = گردو) همین که شنیدم این جمله را گفت نتوانستم جلوی خنده خودم را بگیرم و کلی خندیدم که ظاهرا از خنده من ناراحت شدند 

جهت توضیح بیشتر گفت که اگر فارسی حرف بزنیم درسش خوب میشود !!!!!!!! انسان با کلاسی میشود!!!گفتم مگر من و تو که ترک هستیم بی کلاسیم و یا چه ربطی به درس دارد گفتم علم ثابت کرده بچه ای که دو زبان بلد باشد یا بیشتر با هوش تر است چرا یک بچه بی هویت در این روستا تربیت می کنید که نتواند با این مردم رابطه برقرار کند و یا خود را اتنها احساس کند  یا به عنوان مثال روستای چنار که فارس هستند چه مزایایی و برتریهایی نسبت به ما دارند  بعد از اینکه کمی صحبت کردیم گفت ول کن اینقدر گیر نده   خودت میایی با بچه ات ترکی حرف بزنی  گفتم با کمال افتخار ترکی حرف میزنم تهران که سهل است حتی اگر در هرجای دنیا باشم با بچه ام ترکی حرف میزنم و به ترک بودنم افتخار میکنم

 البته این به جای خنده گریه داشت در یک روستا که همه ترکی حرف میزنند با یک بچه فارسی حرف میزنند و نسلی را به وجود می آورند که کاملا غریبه خواهد بود بعدا متوجه شدم که این خانواده تنها نیستند چند خانواده دیگر هم فارسی گویی را شروع کرده اند تا به اصطلاح با کلاس شوند بلاخره این ویروس به روستا هم رسید.

در نهایت بعد از چندین سال شاهد تولد یک لهجه جدید در سیراوند خواهیم بود که بسیاری از واژه هایی را که در این روستا کاربرد دارند نخواهد داشت شاید هم بخواهند از وازه های عاریتی لهجه چنار شیخ استفاده کنند  و آخر کار اینکه نه درس کسی بهتر خواهد شد و نه با کلاس تر خواهند شد  بلکه نهایت پیشروی تبدیل سیراوند به یک چنار شیخ دیگر است.

 

جنگ تحمیلی عراق علیه ایران هنوز هم قربانی می گیرد ای کاش جنگی نبود پدری کشته نمی شد تا خانواده ای بی سرپرست بماند و فرزندی کشته نمی شد تا پدران و مادران داغ عزیزانشان را بببینند

چند روز پیش مجروح جنگی و جانباز دفاع مقدس آقای میرزا مراد بیاتی در اثر ضایعات مربوط به این جنگ خانمانسوز در سن ۵۳ سالگی در بیمارستانی در شهر همدان به شهادت رسید و به صف شهدای کربلا پیوست

این رزمنده دلاور سالهای زیادی را در مناطق جنگی به دفاع از کشورش پرداخت و  همیشه یک بسیجی و پاسدار واقعی بود که در راه بزرگانی چون شهید باکری و شهید همت حرکت میکرد وی فردی متواضع خوش اخلاق و کم ادعا بود وکسی بود که همه او را دوست داشتند

 سالها ی بعد ازجنگ تا زمان شهادت از ضایعات اعصاب و سلاح شیمیایی رنج می برد تا اینکه تسلیم رضای حق شد و به پسر عموهای شهیدش  شهیدخدمتعلی بیاتی  شهید اصغر میرزایی شهید سعید همت اختیاریان و شهید اکبر مراتی پیوست

روحشان شاد 

الله رحمت قلسن

میرزا امی شهادتین مبارک

در روستای سیراوند چندین چشمه و قنات وجود دارند که به صورت عمومی هستند و تعداد زیادی چشمه کوچک وجود دارند که در انحصار یک یا چند خانواده فامیل است.

یکی از این قنات های پرآب و قدیمی( لاوجی )نامیده میشود که نام آن را در قباله ها و قول نامه ها لب جوب می نویسند که اشتباه است همان لاوجی که تلفظ مردم روستا است صحیح می باشد که علامه دهخدا هم کلمه لاوجی را کلمه ای ترکی می داند به معنی نهر یا آب قنات .

این چشمه در غرب روستا قرار گرفته و بیش از ۶۰٪ باغات پایین روستا از آب آن سیراب می شوند

چشمه دیگر چشمه باغه تورکیه می باشد که دارای آب بسیار گوارایی است که وجه تسمیه نام آن در معرفی سیراوند و پست های قبلی امده است

قنات دیگری در شرق روستا قرار دارد به نام خور خوره که باغات قسمتهای شرقی ده را سیراب می کند

حدود ۲۵ سال پیش چاه عمیقی توسط اداره کشاورزی شهرستان اسدآباد در ۲۰۰ متری قنات لاوجی با هزینه زیادی حفر شد این چاه دقیقا در سرچشمه های چشمه باغه تورکیه قرار گرفته است زمانی که این چاه حفر شد و آماده بهره برداری شد حدود یک ساعت کار کرد در طی این یک ساعت آب بسیار زیادی از آن استخراج گردید که حجم آب آنقدر زیاد بود که هیچ کدام از جوی های این روستا که به آن (ارخ) می گویند نتوانست آن را تحمل کند و از هر طرف آب سرریز شده بود تا اینجای کار خوب بود می شد با هزینه کردن جووی ها یا همان ارخها را لایروبی کرد یا عمق آن را زیاد کرد که آب سرریز نشود ولی  زمانی کار بیخ پیدا کرد که با یک ساعت کار چاه عمیق آب چشمه های باغ تورکیه لیسان بلاغی  کوثر بلاغی و چند چشمه کوچک کاملا خشک شد و آب قنات بزرگی مانند لاوجی و خورخوره ۸۰٪ کاهش پیدا کرد که با یک ساعت کار کرد دیگر آنها هم به کلی خشک می شدند

سرانجام این قنات که با نا آگاهی مسئولان اداره کشاورزی شهرستان اسدآباد و غرض ورزی عده ای سودجو در میان اهالی حفر شده بود به پلمپ ختم شد و کارشناسان کشاورزی با بازدید از روستا و قنات های نامبرده دهانه چاه را کور کردند یکی از مسئولان اداره کشاورزی میگفت :چرا زمانی که آبی بیشتر از حجم آب چاه عمیق به صورت خودجوش و خدادادی بدون صرف کوچکترین هزینه ای  از قنات ها بیرون می آید ما آمدیم با هزینه زیاد چاه حفر کردیم//(فراموش کرده بود دسته گل را مهندسان و کارشناسان خودشان به آب داده بودند)

حال زمزمه هایی از به راه انداختن دوباره  چاه عمیق به گوش می رسد در روستایی مانند سیراوند که از تامین هزینه و خرید موتور  آن  تا تقسیم آب  نگهداری و هزینه های برق این چاه و دهها مشکل دیگر از همین الان اختلاف وجود دارد  چه رسد به اینکه یک ساعت کار کند و خدای ناکرده این موتور روزی خراب شود مگر میشود هزینه های این چاه را از مردم گرفت البته مردم آهی در بساط ندارند و همه زیر خط فقر قرار دارند و پولی بابت این گونه هزینه های کمر شکن ندارند

موضوع دیگر تقسم آب است  و اداره کشاورزی  این آب را برای کشاورز حفر کرده است نه باغدار ها یا به قولی خوش نشین ها در حالی که اکثر قنات ها و چشمه ها متعلق به باغدارهاست نه کشاورزان  و کشاورزی ضعیف و دیم این روستا  حال آب این چاه که در صورت کار کردن همه چشمه ها را می خشکاند چگونه باید تقسیم شود که همه راضی باشند آنهم در روستایی که مسئله آب بارها اهالی را به جان هم انداخته و دعواهای طایفه ای را دامن زده است

آیا بهتر نیست به جای راه اندازی این چاه پر هزینه و پر دردسر قنات های فعلی با هزینه ای بسیار کمتر لایروبی شود و جوی های آب (ارخ) به صورت اصولی ترمیم شود تا آب هدر نشود آبی که از قنات لاوجی خارج میشود تا مثلا به باغی در آشاقی باغلر برسد شاید بیش از ۵۰٪ آن در همین جوی ها به زمین فرو میرود در صورتی که اگر این جوی ها کف سیمانی داشتند آیا آب هرز میرفت

یکی دیگر از دلایل کم آب شدن این روستا حفر چاههای بی شمار عمیق و نیمه عمیق در پایین دست  و در روستاهای موسی آباد حسام آباد دهنوش و.... است که آب را مکیده و سطح آن را روز به روز پایین تر می برد و این روستای خوشآب و هوا را با تراژدی کم آبی و خشکسالی مواجه می کند 

حال اگر اداره کشاورزی یا هر مسئول دیگری می خواهد این چاه را راه اندازی کند و اگر واقعا به فکر مردم این روستاست می تواندبا برآورد و تامین هزینه راه اندازی چاه  و مقایسه آن با لایروبی قناتها و ترمیم ارخها تصمیم درست را بگیرد البته در صورت مشورت  با اهالی و اشراف داشتن بر مسائل و حساسیت های این روستای چند طایفه ای .

 

 

یک روز در اسدآباد شخصی پرسید کجایی هستی گفتم سیراوندی وی که مرد میانسالی بود خندید و گفت( بشی بشی چمره بشی) من معنی آن را تا آن روز نمی دانستم  این موضوع را با پدرم در میان گذاشتم او هم خندید و گفت در سیراوند (البته در قدیم) روزی شخصی خرگوشی را تعقیب می کند و به یکی از همولایتی هایش رسیده می پرسد خرگوش از کجا بشی ( خرگوش از کجا رفت)وی نیز جواب می دهد بشی بشی چمره بشی(از داخل چمره رفت)البته هنوز هم نمی دانم چمره چیست ولی حدس می زنم چوبی را که به گردن بز یا گوسفند می بندند چمره می گویند باز ندانستم کجای این موضوع خنده دار است  احتمالا نشانه ای از ساده لوحی آنان بوده است  و این موضوع مدتی دلمشغولی من بود که کلمه رفت را در ترکی سیراوند( گددی یا گتدی یا گدده) می گویند ولی چرا آن فرد ساده لوح گفته (بشی) بعدها این موضوع را از خیلی ها پرسیدم کسی نتوانست جواب بدهد در آخر هم یکی گفت بابا تو چه حوصله ای داری چسبیدی به این یک کلمه( البته قدیمی ها در اسدآباد این موضوع چمره بشی را  می دانستند)

ولی بعدها این مطلب دستگیرم شد که این روایت متعلق به زمانی بوده که مردمان ترک زبان فعلی سیراوند  ساکنان این روستا نبوده اند بلکه این روایت متعلق به لرها یا مردمان محلی است که قبلا ساکن سیراوند بوده اند  که با ورود قبایل ترک از آنجا کوچ نموده و رفتند ولی این موضوع به صورت یک میراث مسخره  برای سیراوند به یادگار  مانده است.